อาหาร พิธีกรรม และการปรับตัว (เครื่องมือฝึกใจให้แข็งแรงสู้ Covid ตอนที่1)

ผู้เขียน : ปัณฑารีย์ ทันตสุวรรณ ภาพประกอบ : สวรินทร์ ขวัญทะเล ชื่อ : อาหาร พิธีกรรม และการกักตัว “เค้าน้ำหนักเพิ่มช่วงกักตัวอ่ะแก ตอนนี้พุงล่างย้วยมากมาก นี่ว่าจะเต้นในห้องแล้วก็ทำ IF (มีคำอธิบายด้านล่าง)” เสียงเพื่อนสาวบ่นอุบอิบ เรื่องน้ำหนักตัวที่่เพิ่มขึ้น และรูปร่างเปลี่ยนไป เมื่อรับประทานเยอะ ทั้งอาหารมื้อหลักและขนมขบเคี้ยว ที่มีให้กินได้ทั้งวันในช่วงกักตัวป้องกันการแพร่ระบาดและติดเชื้อไวรัสโควิด-19 เพราะสภาพห้องที่เต็มไปด้วยอาหารสด อาหารแห้ง ขนม ของหวาน และเครื่องดื่ม ภายในห้องของเพื่อน คนกินเยอะขนาดไหนกันนะ ถึงทำให้ร่างกายกลายสภาพจากหน้าท้องแบนราบกลายเป็นพุงย้วยได้ ผู้เขียนคิดในใจ แล้วทำยังไงได้บ้างที่ในช่วงกักตัวเราจะควบคุมความต้องการอยากอาหารของตัวเองให้ห่างไกลจากการอ้วนลงพุงได้ คิดได้ดังนั้น ผู้เขียนจึงลองค้นหาคำตอบด้วยการสอบถามจากพระสงฆ์ผู้ถือปฎิบัติในการฉันอาหารมื้อเดียว อยากรู้ว่าท่านอยู่อย่างไรกับการบริโภคอันจำกัด “จริง ๆ ตั้งแต่บวชมานี่ก็ฉันมื้อเช้ากับมื้อเพลนะ ร่างกายก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากเมื่อเทียบกับตอนก่อนบวช คือร่างกายกับสมองก็จะอืดอืด ง่วงนอน ไม่สดชื่นเท่าไหร่ ไม่เอื้อต่อศึกษาและปฏิบัติเท่าไหร่ อาตมาจึงเกิดอยากรู้และอยากทดลองแบบจริงจังว่า ถ้าร่างกายของตนเองได้รับอาหารเพียงมื้อเดียวจะมีอาการทางกายและทางใจเป็นยังไงบ้าง จึงได้เริ่มลองฉันเพียงวันละหนึ่งมื้อ หลังจากปรับเปลี่ยนมาฉันมื้อเดียวแล้ว รู้สึกสดชื่นตื่นตัว ร่ายกายเบา มีความคล่องตัวในการทำงานต่าง ๆ มากขึ้น สมองปลอดโปล่ง […]