‘บทที่ทบทวนในห้วงสนทนา’ : รศ.นพ. นันทวัช สิทธิรักษ์

หมอหนุ่ม หรือ รศ.นพ. นันทวัช สิทธิรักษ์ เล่าให้เราฟัง ถึงช่วงวัยที่สอบเทียบเรียนเก่ง เรียนอะไรดี
จึงสอบเข้าเรียนหมอ และพยายามเจาะลึกเฉพาะทาง แต่สุดท้าย เขากลับมานั่งทบทวนแล้วถามหาประโยชน์จริงๆ ที่สังคมได้รับคืออะไร
อันที่จริงค่านิยมการเรียนเก่ง และต้องสอบหมอ วิศวะ หรือ เราควรถนัดด้านใดด้านหนึ่งไปอย่างสุดทาง เหล่านี้ก็ยังคงล่องลอยอยู่ แม้ไม่ได้แสดงตัวเด่นชัด แต่ก็ถูกทำให้ไม่มีทางเลือกมากนัก ด้วยเหตุปัจจัยที่เราไม่มีเวลามากพอ หรือ ระบบ ไม่ได้เอื้อให้เรามีทางเลือกมากนักหรือไม่

ร่างเรา – ธรรมชาติ : อัมพร บุญตัน

เมื่อไม่นานมานี้ เราเดินทางขึ้นเหนือไปพบกับหญิงสาวคนหนึ่ง ระหว่างทางไปหมู่บ้านทำให้เราลืมเรื่องหมอกควันอย่างสนิทใจ ด้วยต้นไม้ใหญ่ที่รายล้อมทาง และความเย็นที่แผ่ปกคลุมตลอดทางถึงหมู่บ้าน
อัมพร บุญตัน หรือ ต้อม เธอเป็นผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้ ที่ชื่อ เรกิ ศาสตร์แห่งการเยียวยาด้วยธรรมชาติ
อีกทั้งยัง เปลี่ยนใบไม้ และมูลสัตว์ ให้เป็นปุ๋ย เธอชวนชาวหมู่บ้านนี้ เปลี่ยนใบไม้แห้งให้เป็นปุ๋ย แทนที่จะเผา เพื่อเป็นอีกส่วนในการลดหมอกควัน เธอเล่าให้เราฟัง

วิชามนุษย์ : สุมิตรชัย   หัตถสาร

“ ถ้าตัวคุณโดนคุณจะรู้สึกอย่างไร ”
คำถามที่ ใครหลายคนต้องเบือนหน้าแล้วบอกว่าแกคิดมากไปหรือเปล่า
อาจารย์ สุมิตรชัย   หัตถสาร หรือ อ.แย้ นักกฎหมาย นักสิทธิมนุษยชน อาจารย์ แห่งคณะ นิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ โค้ชการต่อสู้ในการเป็นมนุษย์ 
ตั้งคำถามที่ชวนเราคิดเมื่อเราทำอะไรลงไปสักอย่าง เหมือนคำกล่าวที่ว่า “ใจเขาใจเรา”

ชีวิต เข้าจังหวะ : ศิริพร พรมวงศ์

ว่ากันว่า มีหลายสิ่งที่ช่วยหล่อหลอม คนๆ หนึ่ง ให้ ‘เติบโต’ ขึ้น เป็นตัวตน และ ‘ดนตรี’ เป็นหนึ่งในนั่น หรือกระทั่ง ‘พื้นที่’ ที่ให้เขาได้แสดงฝีมือ ‘เพื่อน’ ที่ร่วมหัวจมท้ายในการทำสิ่งใด สิ่งหนึ่งให้สำเร็จจนเขาสามารถภูมิใจใน ‘ตัวเอง’ แน่นอนคุณผู้อ่านทุกท่าน อาจคุ้นชินกับ ‘เพลงรัก’ แต่วันนี้ คุณจะได้รู้ว่า เพลงมันทำหน้าที่อื่นๆอย่างไร ผ่านชีวิตของ ศิริพร พรมวงศ์ ที่เปรียบเสมือน อัลบั้มเพลง ที่ผ่านมาเพียงแค่หน้า A

บทเรียนการรวมฝูง : แสงศิริ ตรีมรรคา

ตุ้ย – แสงศิริ ตรีมรรคา หรือ ผู้ที่มีความสนใจในเรื่องสุขภาพ หรือ หนึ่งในคนทำงานเรื่องเอดส์เราอาจรู้จักเธอ ในงาน WE WALK ที่เป็นการ เดินอย่างสงบแต่ไม่ได้รับความสงบจากการเดินเธอใช้คำว่า “หมาหมู่” กับการรวมตัวที่เกิดขึ้น เพื่อขับเคลื่อนประเด็นที่ใครหลายคนเดือดร้อน

ผึ้ง พา อาศัย : ภาวิณี ไชยภาค

“ อาหาร จริงๆมันต้อง ให้สารอาหาร ที่มีคุณค่าต่อร่างกาย แล้วถ้ากินเข้าไป
ร่างกายเราต้องสมบูรณ์แข็งแรงพร้อมใช้ชีวิต ในแต่ละวันได้แบบที่มีชีวา”

ทำความรู้จักกับการเป็น “นัก” อื่นๆของ ประสิทธิ์ชัย หนูนวล

“หากท่านไม่ยอมยกเลิกสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินอันดามัน เราจะอดอาหารจนชีวิตตายไป”
ช่วงหนึ่งของแถลงการณ์ประท้วงอารยะขัดขืน หนึ่งในภาพจำของ
ประสิทธิ์ชัย หนูนวล คือนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมชาวพัทลุง ที่พากลุ่มคน มาเรียกร้องเพื่อให้ยุติ โรงไฟฟ้าถ่านหินที่กระบี่-เทพา ที่ได้รับชัยชนะในที่สุด นั้นหมายถึงการยุติการสร้างโรงงานไฟฟ้าถ่านหินได้ ด้วยเหตุนี้  ชัย หรือ ประสิทธิ์ชัย หนูนวล  ภาพลักษณ์ ของเขาจึงยังคง เป็น นักประท้วง นักเคลื่อนไหว เรื่องสิ่งแวดล้อม ถ้าอย่างนั้น เมื่อ โครงการโรงไฟฟ้า ยุติแล้ว พี่ชัยทำอะไรต่อ นั่นคือคำถามที่อาจะเกิดขึ้นว่าวันๆคนเหล่านี้เขาทำอะไร หรือ จะมานั่งอดข้าวประท้วงแค่เรื่องโรงไฟฟ้าถ่านหินไปเพื่ออะไร  เมื่อเราอยากรู้จักมากกว่าการเป็นนักประท้วง บทสนทนาเหล่านี้จึงเกิดขึ้น เพื่อค้นหาความเป็นนักทั้งหลายของชายผู้นี้

สำนึกรู้ผ่านมายาคติหลังม่านน้ำเงิน

ทั้งหมดเริ่มต้นมาจากการเดินทางมาเรียนหนังสือ อย่างที่ข้าพเจ้าบอกลูกชายก่อนที่จะหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านตอนเช้ามืดในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 สามจังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นจุดหมายปลายทางของการเรียนรู้

1 2 3 4 5 6