ทำความรู้จักกับการเป็น “นัก” อื่นๆของ ประสิทธิ์ชัย หนูนวล

“หากท่านไม่ยอมยกเลิกสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหินอันดามัน เราจะอดอาหารจนชีวิตตายไป”
ช่วงหนึ่งของแถลงการณ์ประท้วงอารยะขัดขืน หนึ่งในภาพจำของ
ประสิทธิ์ชัย หนูนวล คือนักเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อมชาวพัทลุง ที่พากลุ่มคน มาเรียกร้องเพื่อให้ยุติ โรงไฟฟ้าถ่านหินที่กระบี่-เทพา ที่ได้รับชัยชนะในที่สุด นั้นหมายถึงการยุติการสร้างโรงงานไฟฟ้าถ่านหินได้ ด้วยเหตุนี้  ชัย หรือ ประสิทธิ์ชัย หนูนวล  ภาพลักษณ์ ของเขาจึงยังคง เป็น นักประท้วง นักเคลื่อนไหว เรื่องสิ่งแวดล้อม ถ้าอย่างนั้น เมื่อ โครงการโรงไฟฟ้า ยุติแล้ว พี่ชัยทำอะไรต่อ นั่นคือคำถามที่อาจะเกิดขึ้นว่าวันๆคนเหล่านี้เขาทำอะไร หรือ จะมานั่งอดข้าวประท้วงแค่เรื่องโรงไฟฟ้าถ่านหินไปเพื่ออะไร  เมื่อเราอยากรู้จักมากกว่าการเป็นนักประท้วง บทสนทนาเหล่านี้จึงเกิดขึ้น เพื่อค้นหาความเป็นนักทั้งหลายของชายผู้นี้

หนังสือ “น้อยไปหามาก”

หนังสือ ‘น้อยไปหามาก: ไม่มีซูเปอร์แมน เพียงคนธรรมดารวมกันเป็นเครือข่าย’ รวมเรื่องราวของ ‘คนมีของ’ ชื่อหนังสือบอกตรงตัวว่า พวกเขาทำสิ่งเล็กๆ ตรงหน้า ไม่ว่าจะด้วยบทบาทวิชาชีพหรือความสนใจส่วนตัว แต่พวกเขาได้ทำสิ่งเล็กๆ ตรงหน้าเพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อคนหมู่มาก

รอยยิ้มต้องเท่าเทียม: ทพญ.มาลี วันทนาศิริ

ถ้าเราคิดว่าเราไม่เกี่ยว เราทำอะไรไม่ได้ มันก็จะไม่มีจุดเริ่มต้น จริงๆ ส่วนหนึ่งก็เป็นอย่างนั้นด้วย ด้วยความที่เราทำงานอยู่ในระบบจำกัด ทำกับคนที่ไม่ค่อยเยอะ แล้วโรคของเราก็เป็นโรคเฉพาะด้วย คือถ้าเทียบกับแพทย์นะ แพทย์จะสัมผัสโรคที่ภาพรวม แต่เราอยู่แค่ช่องปากเล็กๆ จึงรู้สึกเป็นข้อจำกัดส่วนตัว พยายามช่วยๆ ดึงกันออกมา

13 ปีชายแดนใต้ ความหวังยังมี

ไม่ว่าอีก 5 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี ประชาชนสามจังหวัดชายแดนใต้ก็ยังคงเฝ้ารอที่จะเห็นความสงบสุขบังเกิดขึ้นไม่วันใดก็วันหนึ่ง ตราบใดที่ยังมีความหวังและไม่สิ้นศรัทธาต่อกระบวนการพูดคุยสันติภาพไปเสียก่อน

เพื่อนร่วม ‘โรค’: เฉลิมศักดิ์ กิตติตระกูล

ทั้ง 2 กระทรวงทำงานคัดง้างกันเอง เป้าหมายการทำงานและความเชื่อก็ต่างกันสิ้นเชิง กระทรวงสาธารณสุขต้องการให้คนมีสุขภาพดี แต่กระทรวงพาณิชย์เน้นเรื่องการค้า ส่งเสริมแบบไหนก็ได้ให้ประเทศมีกำไรมากๆ รวมถึงให้มีการจดสิทธิบัตรเยอะๆ

อวัยวะที่ 33 | เมื่อรถไฟฟ้าคือโอกาส ทำอย่างไรให้ทุกคนเข้าถึง

ต้องแก้ปัญหาตั้งแต่กระบวนการในการออกแบบ ปัญหาที่เกิดขึ้นมีตั้งการการก่อสร้างและการบริการ ระบบต้องเอื้อให้ทุกคนเดินทางได้ด้วยตนเองมากที่สุด ต้องเข้าใจอย่างแท้จริงและใส่ใจมองปัญหา

หนังสือ “เรื่องเล่าเร้าพลัง”

และคงจะดีไม่น้อย หากเรื่องราวเหล่านี้จะเป็นแรงบันดาลใจหรือให้บทเรียนสำหรับการเรียนรู้และเติบโตของผู้คนอื่นๆ อีกมากมายในสังคมที่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางแห่งอุดมการณ์เดียวกันนี้

หนังสือ “บนเส้นทางสู่ฉือจี้”

เรื่องราวที่ได้นำมาถ่ายทอดนี้เป็นส่วนหนึ่งที่กลั่นมาจากความรู้สึกของผู้นำที่ร่วมเดินทาง บนเส้นทางสายเดียวกัน ที่ได้พบ ได้สัมผัสกับสิ่งที่เรียกว่าคุณค่าบนเส้นทางสายนี้ และน่าจะเป็นได้ทั้งคำถาม และคำตอบในเวลาเดียวกันได้อย่างเหมาะสม สำหรับ “ การเดินทางของชีวิตกับเวลาน้อนิดที่เหลืออยู่ ”

1 2 3 4